School, Huasteca en Cuatrocienegas
Hola a todos!! Hier weer even een update met een spicy kantje.
De week ging weer super snel voorbij maar ook weer langzaam. Ik zal er aan moeten wennen
Het vorige weekend was weer erg gezellig en ook vooral weer druk. Vorige week vrijdag was een rustige dag, ben ik alleen naar school geweest , een beetje op internet gezeten en in de avond een filmpje gekeken. Vrijdag is hier een soort zondag. Donderdag gaat bijna iedereen uit, vrijdag relaxen, zaterdag uit, zondag relaxen. Wat een ideaal weekend

Vorige week zaterdag ben ik met een aantal meiden een cadeautje gaan halen voor de verjaardag van een Pools meisje; Ewa en daar zijn we dan ook met ongeveer 6 meiden heen gegaan in de avond. Daarna weer naar Club Dubai, waar ik het deze keer niet zo naar me zin had omdat ik mijn ‘Nationale security-wall ‘miste. We waren met 6 meiden, ongeveer 70% was man en alle internationale studenten zaten bij Casa Azul waar een studentenfeest was. Dus we waren zo ongeveer omsingeld en ik vond het geen fijn gevoel. Dus om 3 uur naar huis om zondag overdag niks te doen en in de avond naar de bioscoop te gaan. We gingen met z'n zessen; Eric, Peter, Heidi, Hertta, Marianne en ik. We hadden al wat verhalen gehoord maar we keken alsnog onze ogen uit; ik heb nog nooit zon luxe bioscoop gezien. Elke stoel was een relaxfauteuil. Het zitgedeelte was 80 cm breed ong. en er zat een hendel aan waarmee je je rug naar achter kon zetten en je voetensteun omhoog. Echt helemaal geweldig, dus dat kunnen we vaker doen. We gingen naar de film inception by the way.
Maandag naar school en zo ging dat eigenlijk elke dag. Deze week niet zoveel gedaan tot donderdag, want toen gingen we natuurlijk weer uit. Deze keer de back-to-school -party. Weer in Dubai, maar deze keer MET de securitywall :D. het was weer een gezellige avond en zeker voor de dames op deze ladiesnight (waarbij de tequillamixjes gratis waren) YEP, de imago'shebben een klein deukje opgelopen bij bepaald aantal personen. Ik heb echt geen idee hoe laat ik thuis was, maar het was erg gezellig.
En nu het spicy stukje; hoewel ik niet zeker weet of ik het wel moet vertellen omdat ik jullie niet bezorgd wil maken, maar ik moet jullie toch een beetje op de hoogte houden, dus hierbij het hele verhaal, maar ik zal erbij vertellen dat dit bij de Mexicaanse cultuur hoort van tegenwoordig. Ik heb al eerder verhalen gehoord over schietpartijen en drugskartels maar van de 200 schietpartijen die in Noord-Mexico gebeuren word er maar 1 op een nieuwssite geplaatst. Maar niemand maakt zich zorgen, ze schieten niet gewoon op burgers of voorbijgangers, ze maken alleen elkaar af. Dus zolang school ons niet waarschuwt hoeven we ons geen zorgen te maken.
In ieder geval, vrijdag hadden we met een aantal mensen afgesproken om naar Huasteca te gaan. Dit is een stuk met alleen maar bergen waar je heel goed kunt klimmen en sinds de orkaan ook kunt zwemmen. Het ligt aan de rand van San Pedro dus niet heel ver. We hebben een lekker middagje gerelaxt met mijn buren Roman, Robin en Vera, met Eric en zijn huisgenoot Taco, mijn huisgenoten Elke en Marianne en Heidi, Herrta, Betina, Juliette, susan en ik. Het was een lekker middagje totdat Robin werd gebeld door zijn vriendin en zij hem vertelde dat er vlakbij ons een schietpartij was geweest. Oke dat is even schrikken, geen idee hoe dichtbij het was, maar wij merkten er niks van. We zaten tussen 4 bergen en de auto's reden af en aan dus er was geen paniek ,niks. Wij besloten met z'n allen dat het toch beter voelde om weg te gaan aangezien het dichtbij was. Ik twijfelde of dat wel zo'n goed idee was aangezien het juist buiten de bergen een chaos zou zijn en we tussen de bergen dus relatief veilig waren. Maar goed met z'n allen hebben we onze spullen gepakt en zijn we teruggelopen naar de rotonde buiten de bergen van Huasteca. Bij de rotonde was ook niks te merken dus gesplitst in 3 groepen hebben we taxi's gepakt. We liepen met de Valle del Seminario-groep (waar ik woon) op straat om te zoeken naar een taxi, toen opeens 3 jeeps met gewapende militairen de hoek om kwamen scheuren. Deze militairen (ik ben de naam even kwijt) staan boven de regering en mogen op iedereen schieten als zij dat willen zonder ervoor gestraft te worden.
Alsof we ineens in een oorlogsfilm beland waren, best wel eng. Taxi gepakt en terug gereden naar San Pedro. Op de helft van de route werd de weg ineens geblokkeerd. Waarom wisten we niet maar, na een tijdje wachten mochten we verder rijden op de andere kant van de weg (omdat een helft was afgezet). Op de helft kwamen we erachter waarom. Op de andere helft was een auto omsingeld met politie en er lag glas op de grond. Later bleek dat de schietpartij daar geweest was. Ik lag half op de grond omdat we met teveel in de auto zaten, maar de anderen hebben me verteld dat het een heel eng gezicht was omdat de politie hier onherkenbaar te werk gaan. Op dit moment is het leven van elke politieagent in gevaar. Iedereen die zich met de drugsoorlog bemoeit kan zo op straat worden vermoord, dus om onherkenbaar te werken doen ze allemaal een bivakmuts op waarbij alleen de ogen vrij zijn. Wij zijn gewend dat mensen met bivakmutsen aan, overvallers zijn, dus je kan je voorstellen dat het een eng gezicht is als ze daar allemaal staan. Ik heb het niet gezien dus ik kan rustig slapen

Jullie merken dat ik het allemaal een beetje nonchalant vertel, alsof er niks aan de hand is, terwijl het voor Nederlandse begrippen echt gevaarlijk en eng is. Ook omdat schietpartijen hier regelmatig gebeuren, maar het is hier dusvrij normaal geworden, en natuurlijk moet je blijven uitkijken maar nogmaals ze vechten alleen met elkaar. En vaak alleen in de wat slechtere wijken (waar wij nooit komen). Ik geloof niet dat er echt iets gevaarlijks in San Pedro gebeurt is (waar ik woon) dus het komt nog niet te dichtbij. Er zijn wat geruchten over kidnapping van 2 kinderen van rijke mensen van de highschool achter UDEM en dat de schietpartij daarmee te maken had, maar niemand weet precies wat het was. Ik heb er verder niks meer over gehoord.
Nu weer verder met iets leuks, vrijdagavond zijn we met wat meiden uit eten geweest in Paseo San Pedro. We wilden eigenlijk uit eten gaan en daarna naar de film, maar helaas zou er maar 1 film in het Engels gedraaid worden en omdat we niet naar een actiefilm wilden gaan met alleen meiden zijn we alleen uit eten geweest. Ik heb voor 10 euro heerlijk gegeten en gedronken dus het was een gezellige avond. We besloten heel spontaan om de volgende dag naar Cuatrocienegaste gaan. Dus de volgende ochtend om 7 uur de deur uit om naar het busstation te gaan. Daar verzamelden we met 10 personen (Sebastiaan, Alex, Susan, Heidi, Hertta, Marianne, Bettina, Juliette en ik,maar we kwamen er al snel achter dat de eerste bus die rechtstreeks zou gaan pas om 18.00 zou vertrekken. We konden wel een tussenstop maken bij Monclova en dan zou de bus vertrekken om half 11. We bedachten dat het dan wel een beter idee was om daar te overnachten aangezien het 5 uur rijden was. Dus Marianne en ik snel spullen gehaald thuis en toen op weg naar Cuatrocienegas. Dit was een heel leuk klein en vooral heel veilig dorpje Noordwest van Monterrey. Het was echt even heel fijn om je veilig te voelen na de gebeurtenis van de dag daarvoor. De politie heeft zelfs nog naar ons gezwaaid terwijl je in Monterrey bang moet zijn voor de politie omdat ze niet te vertrouwen zijn. We hebben lekker gezwommen en in de avond zijn we uit eten geweest in een locaal restaurantje. Na nog even lekker gebabbeld te hebben buiten zijn we met 10 man in 4 bedden in slaap gevallen. Het waren dubbele bedden, maar toch erg krap met 3 meiden in een bed van 120 breed ongeveer. Op zondag zijn we naar een natuurpark gegaan waar we natuurlijke poelen hebben gezien met schilpadden en vissen, we hebben gelopen in een super wit woestijn en zijn daarna nog even gaan zwemmen. Na deze trip zijn Alex (uit Canada) en ik met de bus naar huis gegaan. De anderen vonden het te vroeg om te gaan en wilde liever in de nacht reizen, maar ik vond dat niet een erg prettig idee omdat er weleens verhalen zijn over overvallen op bussen enzo dus ik wilde liever ‘s avonds al thuis komen. Gelukkig wilde Alex met mij mee dus om 10 uur ‘s avonds was ik lekker thuis.
Vandaag weer een dagje school gehad en aanstaande donderdag hebben we een karaokeparty, ojeee....
Mijn allereerste Mexicaanse schoolweek
Vorige week was mijn eerste echte week op mijn nieuwe tijdelijke school. Wat ging de tijd aan de ene kant super snel maar aan de andere kant ook zo langzaam, wat een rare week.
Maandag was mijn eerste dag, ik werd deze ochtend niet in mijn eigen huis wakker maar in het huis van Luam omdat ik nog steeds geen eigen plekje had. Mijn slaapplek was in de middag nog onzeker dus besloot ik maar bij Luam te gaan slapen. Maandagochtend dus om 10.00 op school want dan zou het vak Mexican studies; Culture & Society beginnen. Ik vond de les niet echt interessant dus deze heb ik ook maar geskipt, het sluit daarnaast ook niet echt aan bij mijn opleiding. Op naar de volgende les om 13.00. Het leek me wel leuk om een lesje Salsa mee te doen dus hop naar het danslokaal. Helaas deze keer niet gedanst maar geluisterd naar de hele introductie van het vak; in het Spaans welteverstaan. Niks van gevolgd dus maar goed, het zal wel loslopen, lijkt me leuk om te leren. Even wachten in de Starbucks met een Cream Frappucino sin Cafe. En om 15.00 naar een les die ik erbij bedacht had, die van Mass Communication. Die wilde ik eigenlijk niet gaan doen omdat die op drie dagen gegeven wordt (ma,wo,vrij) en ik wilde zo weinig mogelijk naar school aangezien ik op Di. en do. sowieso naar school zou moeten voor mijn andere vakken. Maar het vak was helaas wel heel leuk en interessant dus die heb ik erbij geschreven. Sluit ook goed aan bij mijn opleiding. Om 15.50 was ik klaar met school voor de dag en ben ik mijn spullen op gaan halen bij Luam om naar mijn huis te verhuizen. Ik heb die nacht op een keihard matras geslapen maar wel in mijn eigen kamer, jeeee.
Dinsdag naar school, dit zou een hele drukke dag worden, ik heb om 10.00 uur het vak Social anthropology gevolgd, om 11.30 intermediate Spanish, om 13.00 introductie van yoga, om 14.30 Consumer Analysis, om 16.00 het vak North American Studies en omdat ik dit vak echt niet leuk vond ben ik gelijk naar het international office gegaan om te vragen of ik iets kon veranderen. Er was nog een vak wat om 17.30 uur zou beginnen en het was inmiddels 17.15 dus ik heb me snel ingeschreven en ben toen weer als een speer naar de andere kant van het terrein gehold om in de les te zitten. Ik vond het wel interessant dus die staat op mijn definitieve lijst. Dinsdag avond ben ik met Marcus (mijn huisgenoot) bij Peter en Eric wezen eten en ze hebben me geholpen met wat spulletjes voor mijn kamer (spiegel,prullenbak etc.) om 23.30 waren we weer thuis en ben ik tevreden met mijn kamertje gaan slapen, in mijn nieuwe bed die die avond gebracht was.
Woensdag had ik het vak Television production. Ik liep het lokaal in en keek mijn ogen uit naar al het apparatuur wat er stond. Drie grote camera's op een standaard,grote studiolampenen eengeluidsstudio. Ik was echt binnen in een opnamestudio, super gaaf. Dus wij (Eric, Johanna, Hertta en ik) zaten met volle aandacht te kijken naar de een typische Mexicaan die binnen kwam lopenen we waren allemaal erg nieuwsgierig naar zijn verhaal omdat we zo enthousiast waren...totdat hij zijn mond open trok en er een heel Spaans gebrabbel uitkwam. UUUHM SENOR IS THIS NOT AN ENGLISH CLASS? No its Spanish.. hmm fijn. En dan duurt een les van bijna 3 uur wel erg lang als je continue naar Spaans moet luisteren terwijl je het niet begrijpt. We hebben van de studenten gehoord wat de opdracht is en het is heel gaaf dus ik hoop dat het gaat lukken. Gelukkig hebben we er geen lessen van alleen opdrachten die je met je groep zelfstandig uit moet voeren, dus dat moet lukken. Om 13.00 had ik weer salsa, waar we de basisstapjes hebben geleerd en om 15.00 uur weer Mass communication. Om 15.50 was ik uit en ben ik met wat meiden naar Plaza fiesta san aquistine geweest om een rode jurk te kopen voor de volgende dag; de traffic light party. Wat inhoudt; je raad het al; ga in de kleur die zegt of je beschikbaar bent of niet. Red; not available, Green available and Yellow; if you have some kind of relationship going on at home, or something.
Ik heb gelukkig mijn rode jurk gevonden dus ik kon tevreden naar huis. Ik had echt zin om even te relaxen voor een avond maar toen bedacht ik me ineens dat ik nog geen sleutel had van het huis en dat mijn huisgenoten allemaal tot 21.00 uur les hadden. Hmmm oké dan maar weer opnaar Luam, daar heb ik wat gegeten en ben om 21.30 naar huis gegaan. Weer een avond weggeweest. Donderdag heb ik dezelfde dag gehad alleen in plaats van yoga ben ik foto's gaan maken voor mijn visum en in plaats van North American studies ben ik mijn sleutel gaan na laten maken. 18.45 was ik uit en ben ik snel naar huis gegaan om even te relaxen en me om te kleden voor het feest. Mijn huisgenoten hadden een aantal mensen uitgenodigd om wat te komen pre-drinken en het is hier heel normaal dat iedereen, iedereen meeneemt dus het terras zat aardig vol en de alcohol vloeide (natuurlijk)rijkelijk, gnehehe :P
Er kwam ook nog een I-buddy langs, die met de auto was gekomen dus daar konden we met een aantal met mee rijden. Ik geloof dat we uiteindelijk met z'n 7e in de auto zaten. 2 op de voorstoel en 4 op de achterbank. Lekker krap en erg ongemakkelijk toen de politie voor en achter ons kwam rijden, en omdat ik toen wel de kleinste was moest ik duiken..in een volgestampte auto :O
Nou goed, ik ben veilig aangekomen en het was een super feest, ik heb mijn salsa een beetje kunnen oefenen dus het was weer een topavond. Om 4.30 was ik thuis en viel ik letterlijk mijn bed in,heerlijk!
En toen was het vrijdag. Ik geloof dat ik me nog nooit zo slecht heb gevoeld na een avondje uit. Even skypen en daarna snel weg naar Salsa...ppfff alsof ik er zin in had, met mijn beste humeur.
De salsales was echter super leuk, we moesten steeds doorwisselen van partner dus af en toe best hilarisch. Sommige zijn wel erg enthousiast haha...
In de middag heb ik boodschappen gedaan voor het huis samen met Marianne en daarna lekker gezond gekookt; gekookte aardappelen met ui en paprika en een kipfiletje..hhmm.
In de avond heb ik eindelijk eens gerelaxt en mijn verhaal op de site gezet. De tijd gaat langzaam door de vele vakken maar o zo snel omdat er bijna geen tijd is om te relaxen. Er ligt altijd wel een uitnodiging klaar voor het volgende feestje er is altijd wat te doen...en zo hoort het ook!
Mijn eerste weken in Monterrey
Info about:
Monterrey
Ik ben hier nu twee weken en ken de stad natuurlijk nog niet helemaal, maar ik heb al wel een aardig beeld van de stad gekregen. Je hebt hier vooral heel veel shoppingmalls, veel groene taxi's en heel veel mensen die geen woord Engels spreken. Monterrey bestaat uit een aantal wijken waarvan San Pedro, downtown Monterrey en Santa Catarina het meeste bekend zijn. San Pedro is zelfs de rijkste ‘wijk' van Latijns Amerika. Het is in dit gedeelte vrij veilig op straat, wat je niet kunt zeggen van Santa Catarina en Downtown Monterrey. Maar natuurlijk heb je ook in San Pedro stukjes waar je ‘s nachts niet alleen over straat moet lopen. Mijn school staat aan de rand van San Pedro en Santa Catarina ligt maar een klein stukje verder. Je kunt hier bijna niks lopend doen, tenzij je echt naast winkels of de school woont. De wasmachines zijn hier allemaal kapot of roestig dus bijna niemand durft zijn witte kleding te wassen, de taxi's zijn vrij goedkoop en de huizen zijn over het algemeen vrij duur voor wat je krijgt.
Door de orkaan Alex die hier een aantal weken geleden was, is er veel van Monterrey kapot gegaan. Zo zijn de grootste en belangrijkste wegen in Monterrey volledig verwoest. Huizen zijn ingestort, wegen zijn gescheurd of weggevallen, bruggen zijn ingestort en het dalletje waar voor de orkaan voetbalvelden en bankjes enzovoorts stonden, staan nu onder water en daar is niks meer van te zien, behalve een half goal wat boven het water uitsteekt. Monterrey heeft nu een rivier! Dit is echt super zonde als je de foto's ziet van hoe dingen eruit zagen voor de storm en hoe het er nu uitziet. Het is ook zeker een groot nadeel voor ons dat de wegen kapot zijn, omdat de taxi's zo'n kilometer om moeten rijden om ergens te komen, en dit kost natuurlijk ook wel wat.
Het huis waar ik nu in woon ligt nog net in San Pedro maar wel aan de andere kant van de ‘nieuwe' rivier.
UDEM
Universidad de Monterrey is een vrij groot gebouw met verschillende afdelingen en gebouwen. Een gebouw is waar de cafetaria, international office en de dans en hobby lokalen zitten. Hier in Mexico kun je ook sportclasses nemen die ook echt meetellen als vak. Je kan hier onder anderen yoga, tennis, voetbal, jazz dance, hiphop, pilates, salsa, tango, schilderen, boetseren en nog vele andere hobbievakken volgen. Op mijn school tellen deze vakken natuurlijk niet mee dus ik doe alleen voor de lol mee. Ik ben vandaag naar Salsa geweest, wat drie keer in de week wordt gegeven (ma,wo,vrij).. Gebouw 1,2,3 zijn gebouwen met klaslokalen, de kantoren van de leraren en Starbucks zit in gebouw 3.
Verder heb je dan ook nog sportvelden (voetbalvelden, basketbalvelden, tennisvelden en een gym, waar je gratis gebruik van mag maken)
Udem is elke dag tot ongeveer 9 uur ‘savonds open omdat er ook ‘s avonds nog lessen gegeven worden. Het is een leuke, grote school en echt Amerikaans met een Subway, supermarkt, tacoshop, saladebar, koffiecormer en een aardig grote kantine waar je kan zitten en kan internetten.
Helemaal leuk als je het mij vraagt.
Internationale studenten
Ik heb al aardig wat mensen leren kennen hier. Er zijn veel Duitsers, Fransen en ook wel wat uit Finland, Oostenrijk, Noord Amerika en Canada. Er zijn er 4 uit België en er zijn ongeveer 16 Nederlanders. Ik ga op dit moment veel met Johanna (een Duits meisje uit Bremen), Marie een meisje uit Finland en twee Nederlanders Eric en Peter om en natuurlijk Luam en Linda (de meiden van mijn school. Maar eigenlijk gaat iedereen gewoon met iedereen om. Wat ik begin te merken is dat ik af en toe al in het Engels aan het denken ben. Als we in een groep praten dan praten we Engels met elkaar en als ik dan met een Nederlands iemand verder praat, betrap ik mezelf er weleens op dat we gewoon in het Engels verder ga praten.. En dit stopt als een iemand doorheeft dat we dat doen. Best raar eigenlijk maar wel erg grappig en zeker goed voor je Engels. Wat ik erg leuk vindt aan de study abroad is dat alles zo makkelijk gaat, hee kom je even langs, ooh blijf maar slapen, kom even eten, er is een feest een paar straten verderop laten we even gaan kijken, en waar ik helemaal van opkeek is toen ik aan iemand vroeg of haar ijs lekker was, zodat ik het ook kon bestellen vroeg ze of ik wilde proeven, terwijl ik haar nog nooit gezien had. Dat ging me iets te ver dus dat heb ik niet gedaan, maar ze zijn erg makkelijk dus.
In ieder geval; het is hier heel relaxt dus dat straks als ik mijn plekje gevonden heb, voel ik me vast helemaal thuis.
Hopeloos op zoek naar een huis...
Dat had ik dus even verkeerd ingeschat! Via een aantal blogs en wat personen hoorde ik dat het zoooo makkelijk was om een huis te vinden en dat je dat binnen 3 dagen sowieso wel hebt...niet dus. Maar hier kom ik later nog even op terug. De eerste paar dagen waren lekker rustig verlopen, we hadden met Linda (het andere schoolgenootje) afgesproken om maandag naar huizen te kijken, want dan zou zij terug komen uit Mexico City. Dus om de tijd te doden zijn we wat shoppingmalls afgegaan en hebben we gerelaxed bij het zwembad van het Hostel. Het hostel heet Monterroco en het was een echt hostel maar super gezellig. Allerlei internationale studenten (vooral uit Europa) waren daar dus het was een drukte van jewelste. Mauricio is de eigenaar en hij was super behulpzaam dus ik voelde me er bijna thuis. Maandag hadden we dus met Linda afgesproken en zijn we met Rent a place op pad gegaan. Rent a place is door school ingehuurd om ons te helpen met zoeken naar een huis dus daar hebben we maar even gebruik van gemaakt. We werden rondgereden door Valeria en ze heeft ons vele opties laten zien maar er zat niks bij voor 3 personen wat schoon of betaalbaar was dus we hebben deze dag niks gevonden. Uiteindelijk zijn we 4 keer met haar op pad geweest en ook een dag met I-buddy's van school, maar inmiddels was alles al weg of te ver of er liepen kakkerlakken of er was geen airco dus er zat weinig leuks bij. We hadden op gegeven moment een leuk betaalbaar appartementje gevonden op 10 minuten loopafstand van school met beveiliging enzovoorts. We waren alle drie super blij dat we wat gevonden hadden en we waren klaar om het te nemen. Dus twee dagen later het geld gehaald om de borg te kunnen betalen, maar toen we naar Valeria belden om te vragen of ze mee zou gaan werd ons verteld dat het huis al aan iemand gegeven was die een jaar zou komen. Wij balen natuurlijk, want inmiddels waren al 2 dagen verstreken en hadden ze ons dat allang kunnen vertellen. En juist die twee dagen waren kostbaar omdat in die dagen iedereen naar een huis aan het zoeken was. Linda besloot toen om in een kamer vlakbij school te gaan zitten in haar eentje, en achteraf was dat een heel goed idee geweest, maar ik wilde zo graag samen wonen met meerdere.
Introductiedagen
En hier even een stukje over de introductiedagen. De introdagen waren op woensdag,donderdag en vrijdag (4,5,6 aug.). Op woensdag moesten we met alle internationale studenten (ongeveer 200) verzamelen in ‘the Community center', we moesten ons even inschrijven en een formulier invullen om te verklaren dat we gezond waren. Ik vond dat al een beetje vreemd en ik werd dus ook al bang voor dat wat mogelijk nog kon komen, sportactiviteiten! Nou snap ik dat de Mexicanen het gewend zijn om met 35 graden buiten te lopen, maar om internationale studenten die dat niet gewend zijn, te gaan laten sporten in de volle zon leek me echt onmenselijk. Maar goed, het was uiteindelijk wel heel leuk, we begonnen met het vormen van een grote kring van alle studenten. Omdat we met zo'n grote groep waren werden er een aantal kringen gevormd en werd er 1 hoepel om iemand heen gegooid, we moesten dan zo snel als we konden de hoepel aan de volgende doorgeven zonder de handen los te laten, erg grappig. Vervolgens werden er een aantal groepen gemaakt en moesten we omstebeurt spellen doen. De spellen waren onder anderen; zo snel mogelijk een kan vol met water krijgen door vooraan in de rij een natte spons in het water te duwen en die dan over je heen door te geven aan de volgende achter je. De achterste moest dan de spons uitknijpen in de kan. Een superleuk idee maar erg apart dat ze niet van tevoren hebben aangegeven dat je geen hakken of rokjes aan moest trekken (wat ik gelukkig niet had) en ook zeker geen wit hemdje (wat ik wel had) aandoen, hmmm handig! Een ander spel was zoveel mogelijk mensen door een net met gaten heen krijgen zonder het net te raken. De kleinste mensen werden dus opgetild en door 4 anderen ondersteboven of zijwaarts door de gaten geduwd. En ik voelde me zo fijn omdat ik er niet uitgehaald ben. Ik voel me hier heerlijk thuis, want ik ben voor het eerst eens niet de kleinste. De Mexicaanse meisjes zijn hier gemiddeld ietsje groter dan ik dus er zijn er ook heel wat die kleiner zijn, jeeeee. In ieder geval het was een leuke dag en ik heb die dag veel mensen leren kennen. Johanna, een Duits meisje, heb ik op de tour van Rent a place ontmoet en het klikte gelijk, ik ben deze woensdag daarom ook veel met haar opgetrokken. Na de sportactiviteiten hebben we een pauze gehad en een rondleiding door de school. In de avond zijn we weer op huizenjacht gegaan, maar ook deze keer hadden we niks gevonden.
Donderdag was de dag van de tour door downtown Monterrey. In 5 bussen gingen we op weg naar de stad, de eerste stop was downtown San pedro, daar hebben we even wat gewinkeld, een ijsje geproefd en zijn toen weer de bus ingegaan op weg naar het oude centrum met een groot park, mooie gebouwen, een museum en het eerste stukje straat met winkels. Tot dan toe had ik alleen shoppingmalls gezien maar dit was een klein stukje straat, dus erg leuk om te zien. Daar ga ik zeker nog een keer heen.
We hebben daar wat gegeten en zijn toen weer terug naar school gegaan. Na de tour zijn we weer huizen gaan kijken, maar ook deze avond was het niet zo goed gelukt en sliepen we weer laat.
Vrijdag was de Spanish placement test, omdat we deze ochtend heel opeens de hostelkamer uitmoesten had ik geen tijd meer om mijn Spaans door te lezen of te eten, dus ik heb de toets gemaakt op lege maag maar het is blijkbaar nog best goed gegaan, want ik ben ingedeeld in Pre-intermediate Spanish, terwijl ik nog steeds denk dat ik bij Basic Spanish hoor, maar goed, we zullen zien.
Vrijdag zijn we naar een andere kamer in het hostel verhuisd. Op vrijdag na de placement test kregen we nog een presentatie over living in Monterrey en over cultureshock. Hierna zijn we weer naar huizen gaan kijken en toen we om half 7 nog steeds niet hadden en we heel hopeloos op een muurtje zaten bij de zeven11 liepen Eric en Peter, die we al eerder hadden ontmoet, voorbij. Ze vroegen ons of we wat bij hun kwamen eten omdat ze zouden gaan eten met 2 Franse meiden en 1 Duitse dus dat zou wel gezellig zijn. Wij hadden dringend behoefte aan iets anders dan huizen kijken en hoop verliezen op een huis dus een etentje deed ons goed. Ook deze avond kwamen we weer wat later dan we gepland hadden aan, maar het was gezellig dus who cares!
Op zaterdagochtend zijn we weer met Rent a place huizen gaan kijken, maar toen waren we het zo zat dat we besloten op te splitsen. Luam heeft nu een kamer in Privada Antigua, waar ons eigenlijke huis is en ik ben ingetrokken bij 3 Nederlanders; Marianne, Elke en Markus. Het enige wat nog moest gebeuren was bedden verschuiven, omdat Elke en Marianne de kamer zouden gaan delen. Maar omdat het al laat was die dag besloot ik om bij Johanna (uit Duitsland) te slapen en de volgende dag terug te komen met mijn spullen.
Dit was op een zaterdagavond dusss... partytime. Mijn eerste avond uit naar de club. ‘s Avonds lekker rustig aan gegeten en om 21.00 stonden Linda en Susan (Susan uit Amsterdam) voor de deur. Nog even wat drankjes bij de zeven11 om de hoek gehaald en toen na een uurtje te hebben opgetut op weg gegaan naar Casa del Amor. Dit huis was een aantal straten verderop en had een aardig dakterras waar we met tientallen Internationale studenten wat hebben gedronken en gekletst. De Franse jongens van dat huis hadden zo'n 20 mensen uitgenodigd en iedereen verteld het dan door dus uiteindelijk stonden we er met zo'n 40-50 man op, dus lekker druk en gezellig. Rond 1 uur besloten we dat het tijd was om naar de club te gaan dus met wat mensen zijn we in de taxi gestapt op weg naar club Dubai. Dubai heeft een vleeskeuring, wat inhoudt dat iedereen gekeurd wordt en als je er niet zo uitziet als dat ze willen dan kom je gewoon niet binnen. Maar goed, ik mocht gelijk doorlopen dus dat ging prima. Het is hier wel iets anders dan in Nederland. Er was karaoke en ik geloof dat ik nog zoveel veel mensen met zoveel overgave heb zien zingen haha heel grappig. En er was ook nog zoiets dat heette Pomo pomo ofzoiets. En dan moest je zo hard als je kon schreeuwen en dan zou je een fles van ongeveer 70 cm hoog kunnen winnen. Dus Johanna en ik op nekken van Eric en Alexander en wij schreeuwen, hij heeft een keer naar ons gewezen maar helaas hebben we m niet gewonnen.
Het was echt een super leuke avond, iedereen had het helemaal naar z'n zin en ging helemaal los op af en toe hele vreemde muziek. Om 4.00 sloot de tent dus zijn we met een aantal naar het huis van Eric en Peter gegaan om een afterparty te houden. We waren met Heidi, Herrta en Marie uit Finland, Peter, Eric, Susan en ik uit Nederland, Betina en Johanna uit Duitsland, Fritz en Alex uit Oostenrijk en nog een meisje uit Frankrijk. En het was echt zo vaaaaag. We stonden gewoon met z'n allen in de woonkamer te dansen en mee te zingen haha, het was echt super gezellig dus dat gaan we zeker nog een keer doen. Rond 6 uur besloten we naar huis te gaan, maar het werd toen nog een probleem met de taxi. Om 7 uur waren we uiteindelijk thuis en toen was het al licht buiten maar we waren zo moe dat het niet zo'n groot probleem was om in slaap te vallen...
Hola Monterrey!
Buenos dias,
Hola Mexico, Hola Monterrey. Hier ben ik dan, eindelijk op de bestemming waar ik al maanden over gedroomd heb. Vannacht heb ik een lekkereMexicaanse nacht gemaakt. Hopelijk voel ik niet zoveel van de jetlag.
Het was gister een vermoeiende dag. Om 6 uur in de ochtend stond ik op en om 11 uur ging mijn vliegtuig richting Atlanta. Het afscheid was toch wel even lastig. Bij mijn ouders moest ik al een paar keer extra slikken en toen Steev afscheid nam heb ik toch wel even een traantje gelaten, even de spanning er vanaf gooien denk ik. Na de paspoortcontrole ging alles best goed. Even een lekker geurtje gehaald en toen naar de gate. Op de vlucht heb ik mezelf maar even vermaakt met films; Alice in Wonderland en de Hangover en wat boeken, dus de tijd (bijna 10 uur) ging aardig snel. In Atlanta ging alles een beetje rommelig. Het is een super groot vliegveld en toen ik na een half uur wachten mijn koffer niet zag op de band (terwijl ze in Amsterdam zeiden dat ik m echt eraf moest halen en opnieuw moest inleveren) raakte ik even in lichte paniek. Ik moest ongeveer 4 uur wachten tot mijn volgende vlucht dus nadat ik een soort metro had genomen naar de gate en wat gegeten had in een restaurantje was ik klaar voor de laatste vlucht. Bij de gate ontmoette ik Luam. Een meisje van mijn school die ook gaat studeren aan Universidad de Monterrey. We hebben gezellig gekletst en toch nog even een half uur tje ingedut, dus de tijd was zo om.
Toen we vlakbij Monterrey centrum vlogen zagen we ineens miljoenen lichtjes in het donker tussen de bergen. Ik heb nog nooit zoveel lichtjes bij elkaar gezien en het was echt ongelofelijk mooi. De landing ging goed en ik was erg blij dat mijn grote groene koffer gewoon bij de band stond. Luam had minder geluk, haar koffer is blijven staan in Atlanta. Buiten de bagagehal stond de Buddy van Luam ons al op te wachten met 3 vrienden. Zijn naam is Arturo en hij is erg vriendelijk en behulpzaam en we ontmoeten hem vandaag als het goed is weer. Het was ongeveer 3 kwartier rijden naar ons hostel en toen we hier aankwamen was het een groot kippenhok. Er zaten zo’n 25 mensen door elkaar heen te praten aan een grote ovale tafel dus we kregen gelijk even een goede indruk hoe het zou zijn hier, erg gezellig dus! Om 1.00 Mexicaanse tijd vielen we in slaap in onze geel/wit/roze kamer (dat is dus 8.00 ’s morgens NL tijd).
Vandaag hebben we met een vrij grote shoppingmall in Monterrey kennis gemaakt. We hebben daar een beetje boodschappen gedaan en vanavond meeten we waarschijnlijk met de buddy van Luam om wat te drinken, denk ik. Ik heb er zin in!! O nog iets… het is hier echt goedkoop :D We hebben vanmiddag bij een soort plein met allemaal eettentjes een heeeeele (op z’n Amerikaans) grote portie Chinees op, nou ja… niet helemaal op want dat was wel erg veel, maar het kostte 63 pesos wat omgerekend 3,93 euro is :O echt heel grappig. Het is nog wel even wennen om alles om te rekenen, maar daar wen ik wel aan. En wat ik ook wel erg leuk vind is dat ze hier zooooooooooveel leuke schoenenwinkels hebben en dat alles voor weinig geld. Nou dat was het voor nu even, het gaat dus helemaal goed met mij :D
Groetjes Stephanie
ps. Bedankt voor alle leuke verhaaltjes, filmpjes en cadeautjes. Ben er heel blij mee en zal ze vast allemaal nog eens nalezen als ik alles begin te missen. Was een erg leuke verrassing, bedankt!!
Welkom op mijn Reisblog!
Hallo allemaal en welkom op mijn reisblog!
Op 30 juli 2010 is het zover, dan gaat mijn reis naar Mexico beginnen. 's Ochtends vlieg ik van Amsterdam viaAtlanta naar Monterrey in Mexico. Monterrey ligt in het noorden van Mexico en is meer een industriestad dan een toeristenstad, wat betekent dat ik mijn Spaans behoorlijk moet verbeteren, omdat de meeste 'oudere' inwoners geen woord Engels spreken; dat wordt nog wat!!
Ik zal jullie regelmatig via deze site op de hoogte te houdenvan al mijn belevenissen. Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat, dan kun je je aanmelden voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.
Ik vind het leuk om af en toe eens een berichtje te ontvangen 
Groetjes,
Stephanie