Het is vandaag mijn laatste dag in Monterrey wat erg raar voelt. De straten en de weg naar de bekende plekken ken ik, maar zal ik waarschijnlijk nooit meer zien. Mijn nieuwe vrienden die ik hier heb leren kennenn zijn allemaal op reis dus het enige wat er nu over is in Monterrey van mijn studiereis zijn de herinneringen, mijn koffer en Jolijn en ik.

Na mijn trip naar Baja California heb ik een drukke week vol met eindexamens gehad. Ik heb er 4 moeten maken en moest ook nog een documentaire inleveren. En ik ben heel blij om te vertellen dat ik alle vakken gehaald heb; weliswaar niet allemaal 10en maar alles boven de 7; dus daar ben ik zeer tevreden mee. Ik moest niet alleen hard studeren maar ook nog eens mijn spullen in gaan pakken want ik zou de 28^e naar Cancun vliegen om mijn ouders te ontmoeten. Het was daarnaast ook niet echt zeker of we nog wel in ons huis mochten blijven. Het contract liep tot de 21^e dus op de dag dat ik terug kwam uit Baja California moesten we er eigenlijk al uit. Ik had dus al geregeld dat ik bij iemand anders kon slapen en had op maandag 22 november alles al ingepakt toen Elke met de mededeling kwam dat we nog wel wat langer mochten blijven. Op donderdag hadden we de I-LINK GOODBYE PARTY, waar ik de meeste waarschijnlijk voor het laatst zag. Het was een gezellig feest maar ik vond het toch wel jammer dat ik niet wat kon drinken omdat ik de volgende dag een examen had. De rest van de studenten konden wel allemaal drinken dus het was een bijzonder feestje. Op zondag de 28^e vloog ik dus in de middag richting Cancun, de reis ging goed en ik was erg blij om mijn ouders weer te zien in Playa del Carmen, gek genoeg was het net alsof ik ze de dag ervoor nog gezien had. We hebben de hele week heerlijk genoten van zon,zee en strand en natuurlijk het eten. Overdag hebben we vooral lekker in de zon gelegen, daarna douchen en op naar de drukke winkelstraat die direct achter ons hotel lag. Na een aantal dagen Playa del Carmen gingen we op weg met de veerboot naar het eiland Cozumel, wat op een half uur varen van Playa ligt. Dit eiland wordt druk bezocht door vooral veel cruiseshipklanten; rijke Amerikanen die graag wat extra geld bij hun aankopen geven. Het was dus ook erg moeilijk om af te dingen, de Amerikanen zouden het tenslotte wel uitgeven. Het hotel waarin we zaten was super, all in dus we hebben heel wat Miami vice’s op (Pina colada + aardbei).

We hebben op dit eiland ook gesnorkeld, wat ik ook echt super vond. We gingen naar drie verschillende gebieden, ondiep naar diep. Maar het ondiepe stuk vond ik wel het mooist; alle kleuren en maten visjes; een speciaal stukje natuur, de onderwaterwereld. Na twee nachten Conzumel gingen we weer terug naar Playa, waar we nog een dag hadden. We hebben deze dag besteed aan zwemmen met dolfijnen. Dat ging eerst niet helemaal goed; we zouden opgehaald worden bij een winkelcentrum maar niemand kwam terwijl we al wel betaald hadden. Na een boze discussie kregen we uiteindelijk wel wat ons beloofd was. Rond 12 uur gingen mam en ik het water in en we kregen een privéles. We zijn op een bodyboard vooruit geduwd door de dolfijn, we kregen een bellyride, waar je de vinnen vast pakt en vooruit gesleept wordt en nog wat spelletjes. Het was echt super.

Helaas was toen onze Playa del Carmentrip alweer voorbij. Ik vond het super dat ze langs zijn gekomen en zal deze trip zeker niet snel vergeten.

Op 6 december vloog ik in de ochtend op weg naar Mexico City waar ik Robin, Levi, Jolijn en Manuel zou ontmoeten. Met hen zou ik dan nog een week een rondtrip maken in het zuidwesten van Mexico. Levi en Manuel stonden me bij de gate op te wachten, wat erg fijn was want we moesten nog naar downtown om Robin en Jolijn op te pikken. Met de metro en 3 keer overstappen kwamen we eindelijk aan in het centrum van Mex. City. Met 6 koffers, 5 personen en 2 handtassen gingen we met een overvolle stadsbus op weg naar het busstation iets verderop in de stad; een bijzondere ervaring zullen we maar zeggen.

Op het busstation hebben we de reisbus gepakt naar Puebla, een stad op een uur rijden van Mex. City vandaan. Het was een erg leuke niet toeristisch stad waar een goed kerstsfeertje hing. Metershoge kerstbomen met lichtjes en een levensgrote kerststal, erg gezellig dus. We hebben wat gewinkeld, zijn uit eten geweest met Johanna en Heidi die daar op dat moment ook waren en zijn de volgende dag naar een oude ruïne gegaan iets buiten de stad. In de avond hebben we de volgende bus gepakt richting Acapulco, de rit duurde ongeveer 8 uur dus we hebben ’m ‘s nachts gedaan, zodat we in de bus konden slapen. Scheelt een hotelnacht en je bent snel op de volgende bestemming. Acapulco is een stad aan de westkust van Mexico, die vroeger heel toeristisch was maar deze dagen niet echt veilig meer is. Vorig jaar nog vonden ze wat lichamen op het strand van Acapulco, maar dat wist ik nog niet voordat ik daar heen ging. Ik heb uiteindelijk ook niks gemerkt van onveiligheid dus het was prima. We zijn aan de niet toeristische kant van het water een hotel gaan zoeken en hebben dus ook op het strandje van de ‘Locals’ liggen zonnen en zwemmen. Elke dag werd ik wat bruiner en wat blonder!

Na 1 nacht zijn we weer met de bus gegaan, deze keer richting Puerto Escondido, waar we iets langer zouden blijven. Ook deze reis duurde ook ongeveer 8 uur dus ook hierbij kwamen we in de ochtend aan. We hebben een hotel voor twee nachten geboekt zodat we 3 dagen hier konden blijven. De Franse 'gang' was hier ook dus daar zijn we wat mee opgetrokken. We hebben voor de eerste dag wat surfborden gehuurd want dit was een surferplaats. Voor gevordenen welteverstaan, maar dat hadden we toen nog niet helemaal door. De golven waren soms wel 4 meter hoog dus echt heel veilig was het niet. Je raakt ook behoorlijk uitgeput als je elke keer weer naar beneden wordt getrokken en terug moet zwemmen, maar we hebben het allemaal overleefd ;)

We hebben in de avond gebarbecued bij het hotel; vlees, vis, gepofte aardappels, zelfgemaakte guacemole en quesedillas en een grote fles Bacardi Anejo. Heidi en Johanna waren in de middag aangekomen dus die aten ook gezellig mee. De volgende dag zijn we naar een rustig strandje gegaan iets verderop, zonder golven deze keer… heerlijk.

De laatste dag weer terug naar het golvenstrand en nog even van de zon genoten. In de avond weer de bus genomen, deze keer naar Oaxaca, een typisch Mexicaanse stad iets meer in het binnenland. We hebben hier lekker gegeten, de markt bezocht, een auto gehuurd en naar verschillende plaatsen gereden, ruines gezien, en de echte Mexicaanse sfeer nog even (voor de laatste keer) geproefd. Hier zijn we een nacht gebleven en toen zat de reis er al weer bijna op. In de avond hebben Robin, Levi en Manuel om 21.00 de bus gepakt naar Tuxtla en Jolijn en ik de bus van 23.00 naar Mexico City. Daar kwamen we om 5 uur ‘s nachts aan, hebben de taxi gepakt naar het vliegveld en om 9 uur in de ochtend zijn we weer terug gevlogen naar Monterrey.

Veel gereisd, veel gezien en lekker bruin en blond geworden. Wederom een super reis. We zijn met de taxi naar Jolijn’s huis gegaan, en hebben daar alle koffers even lekker uitgeschud en alles gewassen. Toen even douchen en toen kwam ik tot de ontdekking dat mijn telefoon niet meer op de plek lag waar ik m gelegd had, de hoek van de eettafel. Op de laatste dag wordt mijn telefoon gejat! LEKKER DAN…

Bij mijn I-buddy Carolina even mijn andere spullen opgehaald en toen naar het politiebureau om aangiften te doen, een half uur gewacht en toen zei de dame achter de balie pas dat we nog 2 uur moesten wachten op de vrouw die deze zaken afhandelt. Dat hadden ze best wel even wat eerder mogen zeggen. Om 19.00 zijn we dus weer naar het station gegaan waar we toen nog 2 uur moesten wachten, uiteindelijk zat ik met een man die wilde vertalen aan het bureau en vertelde ze me dat ze niks kon doen omdat ik geen contract van de telefoon bij me had. Ik was toen helemaal over de rooie want dat hadden ze ook 2,5 daarvoor kunnen zeggen. Uiteindelijk heeft ze haar manager gebeld en mocht ze zelf wel een stempel en handtekening zetten. De hele dag was dus al weggegooid maar ik heb wel mijn aangifteformulier. Op deze laatste dag heb ik mijn koffer ingepakt en ga ik over 2 uur richting het vliegveld om weer terug te vliegen naar mijn eigen landje; waar het veilig is en waar iedereen is, die ik gemist heb de afgelopen tijd.

Ik wil jullie heel erg bedanken voor alle leuke en lieve berichtjes die ik heb mogen ontvangen. Ik vind het ontzettend leuk dat jullie me gevolgd hebben.

De hele study-abroad ervaring was super en ik hoop dat ik veel van de mensen hier nog eens zal zien, zoals we tegen elkaar gezegd hebben. Ik heb hier in ieder geval een fantastische tijd gehad en ik kan het iedereen zeer aanraden, want het was echt heel bijzonder. Een ervaring om nooit te vergeten…